Produkcja L'Amour des trois oranges wystawiona przez L'Opéra National de Paris musi należeć do najbardziej rozbudowanych inscenizacji operowych. Występują w niej całe rzesze aktorów, postacie latają, pojawiają się żonglerzy i połykacze ognia, niezwykle kunsztowne kostiumy, zadziwiająco realistyczne rekwizyty (te pomarańcze wielkości półtora metra wyglądają przekonująco soczyście i apetycznie), ogromna scenografia, fajerwerki i wiele więcej. W istocie chwilami przypomina raczej widowisko Cirque de Soleil niż coś, co można zobaczyć w operze. Koncepcja reżyserska Gilberta Deflo oraz kostiumy i scenografia Williama Orlandiego wyrastają z commedii dell’arte, ale produkcja jest zdecydowanie eklektyczna i nawiązuje do cudownie dziwacznej mieszanki stylów i epok.