Przejawy demokratyzacji są zwykle interpretowane przez elity z dwóch różnych partii, które pomijają prawdziwe oblicza i życie poszczególnych osób biorących udział w protestach ruchu oporu. Reżyser (zdezorientowany dwudziestokilkulatek) przygląda się 40-letniej historii demokratyzacji Tajwanu przez pryzmat doświadczeń życiowych dwóch weteranów (zbuntowanych ludzi z ludu). Próbuje odkryć, co skłoniło ich do działania i podejmowania decyzji po stronie lewicy oraz jakie są ich ograniczenia.