Kiedy Joseph Haydn ukończył swoje czwarte i ostatnie oratorium na początku 1801 roku, 69-letni kompozytor był sławny w całej Europie. Urodzony w 1732 roku jako syn skromnego kołodzieja, Haydn dorastał w wiejskim, chłopskim środowisku. To, że takie dziecko zdołało w końcu objąć stanowisko kompozytora nadwornego, było niezwykle rzadkim przypadkiem. Jednak nawet w czasach spędzonych na dworach królewskich Haydn wciąż czuł silną, bliską więź z przyrodą i wiejskim życiem. Kiedy więc baron Gottfried van Swieten przedstawił Hadynowi libretto o tematyce pór roku, znalazł w sędziwym kompozytorze godnego partnera w swoim uwielbieniu dla przyrody.