W tej plenerowej letniej inscenizacji operowej w Aix-en-Provence są elementy Eurotrash. Mimo to znakomity śpiew i aktorstwo nadają tej historii, zwykle traktowanej jako farsa, znacznie poważniejszy ton. Jak zauważyło wielu innych krytyków, pod koniec przedstawienia młodzi kochankowie wciąż nie uporali się ze wszystkim. Akt I rozpoczyna się, gdy główni bohaterowie biegają po plenerowym teatrze — publiczność zaś przyjmuje to tak, jakby wcześniej poradzono jej, by usiadła wygodnie i cieszyła się nowością. Najpewniej poproszono ją również, by powstrzymała się od oklasków po ariach i fragmentach zespołowych, których w tej trzygodzinnej operze nie brakuje.