W maju 1968 roku nikt nie przechodzi obok niego obojętnie: dniem i nocą Peter Ernst Eiffe, który dorastał w hanzeatyckiej rodzinie, przemierza Hamburg z flamastrem i pokrywa swoimi powiedzonkami toalety, znaki drogowe i skrzynki pocztowe. Prawdopodobnie jest pierwszym grafficiarzem w Niemczech. Szczyt jego kariery: wjeżdża Fiatem Topolino do Wandelhalle na dworcu głównym i ogłasza „Wolną Republikę Eiffe”. Przymusowo umieszczony w szpitalu psychiatrycznym zakłada partię »Eiffe Brothers«. W Boże Narodzenie 1983 roku ucieka z placówki, a kilka miesięcy później zostaje znaleziony zamarznięty. W latach 90. reżyser Christian Bau i Artur Dieckhoff zaczęli interesować się Eiffem.