Zeqing, młoda kobieta zajmująca się literaturą i sztuką, wkroczyła w wiek średni. W tym samym czasie, przygotowując wystawę w swoim rodzinnym mieście, uczyła w klasie artystycznej dla kandydatów na studia. Jej erudycja i intelektualizm zyskały głębokie uznanie uczniów. Jednak w obliczu złożonego społeczeństwa i codziennego życia nieustannie towarzyszyło jej zagubienie związane z rodziną, miłością i rozstaniem, a w młodości najbardziej bała się rozłąki.