Każda biurokracja kieruje się własną, niezrozumiałą logiką, a kostarykański urząd imigracyjny nie jest tu wyjątkiem. Przed wejściem ciągną się długie kolejki, a gdy już znajdziesz się w środku, możesz uważać się za szczęściarza, jeśli uda ci się usiąść na jednym z przydzielonych ci krzeseł w kolorze czerwonym, żółtym lub niebieskim — obowiązują nawet zasady określające, na krześle w jakim kolorze możesz usiąść.