Dzień zaczyna się w Lizbonie, a wraz z nim ludzie wracają na ulice. Ci mężczyźni żyją w miejscu, które nie jest domem. Martins, fryzjer z Luandy, Simões ze swoimi włóczniami, Manuel ze swoimi filmami i milczenie Francisco dzielą miejsce odpoczynku, schronienie. Łączy ich pewne podobieństwo do świata zewnętrznego, ale porozumiewają się za pomocą niewypowiedzianych słów. Być może różnice najlepiej widać w tym, co przemilczane.