Benji został przywieziony z Namibii do NRD w 1979 roku jako małe dziecko, a po zjednoczeniu Niemiec w 1990 roku odesłany z powrotem. Levi poznała go tam w 1991 roku. Dwa lata później autostopem wrócił do Europy, przebrany za turystę. „Ale w tym filmie nie ma głównego bohatera. Benji, który miał nim być, zaginął” — słyszymy na początku filmu. Poszukując śladów, Levi skojarzeniowo łączy historię uchodźcy z opowieściami o ucieczce osób spotykanych po drodze. Podróż wiedzie z Niemiec do Namibii, na kontynentalną część Hiszpanii i Wyspy Kanaryjskie, aż do Senegalu. Nie próbując kreślić mapy geograficznej ani politycznej, film przybiera formę eseistycznego dokumentu o różnych rodzajach podróżowania: wakacjach i migracji, dobrowolnym i przymusowym powrocie.