Filmowczyni snuje opowieść o podróżach do Armenii z Turcji, podczas których zadaje pytania i na nowo przygląda się dziedzictwu traumy, straty i przynależności, osadzonemu w wyjątkowym pięknie postindustrialnych miast współczesnej Armenii. Mimo barier językowych i podziałów narodowych nawiązuje więź z Ashotem i Karine, którzy nieustępliwie opowiadają o swoich zmaganiach i stają się jej wybraną rodziną, gdy szuka przeszłości i odkrywa wymowne więzi z obcym, a zarazem znajomym krajem. W listach przypominających wiersze rozważa znaczenie przeszłości, szuka oparcia w niepewnej teraźniejszości i wyraża niezłomną, a nawet pełną nadziei wiarę w przyszłość.