McGuire konstruuje mroczny, czarno-biały świat opery mydlanej — niekończące się, ponadczasowe i pozbawione miejsca limbo, w którym bohaterowie rozmawiają ze sobą wyłącznie w kliszach, kiepskiej poezji i innych pełnych skruchy formach wypowiedzi — krótki program telewizyjny, w którym nic nie zostaje rozwiązane. Wideo osiąga kulminację w absolutnie oszałamiającym wykonaniu monologu przez legendarnego twórcę filmów undergroundowych i wideo, George’a Kuchara.