W ciągu dnia Lera bada ludzkość i jej potrzeby za pomocą sondaży opinii, które są praktyką edukacyjną w instytucie; nocą tańczy pod pseudonimem Gerda w klubie, aby utrzymać siebie i matkę. Ludzie, których spotyka, są równie nieszczęśliwi jak jej rodzina. Jej ojciec niedawno odszedł do innej kobiety, ale nieustannie wraca do domu, nie potrafiąc dokonać wyboru, przez co życie bliskich staje się nieznośne. Matka boleśnie znosi rozpad związku i nieustannie śpi, ignorując rzeczywistość. Lera nie wie, jak żyć dalej, dokąd pójść i dla czego żyć, a przede wszystkim — jak poprawić swoje życie. Obserwowany przez Lerę dniem i nocą dorosły świat, niezmiennie nieszczęśliwy, wydaje się pozbawiony nadziei.