Ten poruszający dokument, po raz pierwszy wyemitowany w 2009 roku, trafił w czuły punkt tysięcy ludzi — nie tylko tych, którzy opiekują się krewnym chorującym na Alzheimera. Film stanowił nietypowe odejście od zwykłego podejścia Sue Bourne, ponieważ na potrzeby dokumentu skierowała kamerę na siebie i swoją rodzinę. Matka Sue, Ethel, choruje na Alzheimera i mieszka w domu opieki w Szkocji. Przez trzy lata Sue i jej córka Holly filmowały czas spędzany z Ethel. Bourne chciała nakręcić ten film, ponieważ wszystko, co widziała o chorobie Alzheimera, było przygnębiające i budziło smutek. Jej doświadczenia z Holly i Ethel pokazały jednak, że mimo choroby matki cała trójka wciąż potrafiła się śmiać i cieszyć wspólnie spędzanym czasem.