Choć zamieszczone po napisach końcowych informacje o historii francuskich prób jądrowych mogłyby sugerować inaczej, Black Ocean w reżyserii Marion Hänsel, która napisała również scenariusz, nie jest traktatem politycznym ani lekcją historii. Wykorzystuje natomiast odległe, odizolowane miejsca, w których przeprowadzano próby, a także monumentalny obraz samego wybuchu, by opowiedzieć bardziej uniwersalną historię o potędze zachwytu. Ocean skupia się przede wszystkim na trzech młodych marynarzach na pokładzie francuskiego okrętu wojennego w 1972 roku, zmierzających do nieznanego celu, by pomóc w przeprowadzeniu testów bombowych, których osobiście jeszcze nie widzieli. Film dzieli się zasadniczo na dwie części: przed wybuchem i po nim.