Prawdziwa historia pochodzącej ze Szwajcarii podróżniczki, dziennikarki i pisarki Isabelle Eberhardt. W 1897 roku przeprowadziła się z matką do Annaby w Algierii. Jej matka wolała mieszkać w algierskich dzielnicach niż w znienawidzonych przez siebie dzielnicach europejskich i przeszła na islam. Jej styl życia szokował francuskich kolonizatorów: ubierała się jak mężczyzna, bywała w kawiarniach i palarniach. Zafascynowana pustynią przemierzała Saharę pod tożsamością Si Mahmoud, publikowała artykuły i książki o świecie, który odkrywała w południowej Algierii, ostro krytykując władze kolonialne. Po przybyciu do El Oued żołnierze uniemożliwili jej kontynuowanie podróży. Nie podporządkowała się i podsłuchała oficerów strzelających do arabskich więźniów. Aresztowano ją, oskarżono o szpiegostwo i wydalono z Algierii. W 1901 roku poślubiła Slimane’a, muzułmańskiego podoficera. Dzięki temu małżeństwu stała się Francuzką i mogła teraz mieszkać w Algierii.