Czarna masa, która sprawiła, że nasz świat stał się głośniejszy i radośniejszy: gdy wynalazca Emil Berliner zaczął w 1896 roku używać szelaku jako nośnika dźwięku, dało to początek rewolucji medialnej, która trwa do dziś. Zaczęła się ona już dziesięć lat wcześniej, wraz z wynalezieniem gramofonu przez Emila Berlinera. Płyta i gramofon zmieniły codzienne życie ludzi. Była to rewolucja — techniczna i kulturowa — ponieważ płyty szelakowe, w przeciwieństwie do wałków woskowych, można było powielać i dystrybuować na masową skalę. Standardową prędkością odtwarzania stało się 78 obrotów na minutę, a szelak — żywiczna masa z mączki łupkowej, bawełny, sadzy i żywicy czerwca — dał nazwę płycie i stał się synonimem całej epoki.