Próba przełożenia teorii Waltera Benjamina „O języku w ogóle i o języku człowieka” na montaż z wykorzystaniem obrazów z tokijskich parków rozrywki i sztucznych środowisk: precyzyjnie obliczone przyspieszenie i karuzele, zaawansowane technologicznie baseny z falami, oddziałujące na ciała prometejskimi rytmami – jak język człowieka i język rzeczy odczytywać w kontekście przemysłowego rozwoju zaawansowanych technologicznie parków rozrywki i mierzalności emocji sięgających nieba? (Angela Melitopoulos) „Nie ma zdarzenia ani rzeczy w przyrodzie ożywionej lub nieożywionej, która nie uczestniczyłaby w jakiś sposób w języku, gdyż każdej z nich właściwe jest komunikowanie swoich treści duchowych za pośrednictwem języka w ogóle i języka człowieka”. (Walter Benjamin: „O języku w ogóle i o języku człowieka”)