Na podstawie fragmentu powieści L.N.Tolstoy „War and Peace”. Rok 1812. Pokonana armia napoleońska wycofuje się. Trzej rosyjscy żołnierze rozgościli się w ośnieżonym lesie przy ognisku: młody (Zaletayev), starszy i w średnim wieku. Zaletayev fantazjuje, jakoby schwytał Napoleona. Żołnierze dobrodusznie się z niego śmieją. Po kolacji zasypiają... Na polanę przychodzi dwóch Francuzów — oficer i żołnierz. Rosyjscy żołnierze budzą się i, widząc, że oficer ledwo stoi na nogach z zimna i głodu, zabierają go do pułkownika. Francuski żołnierz siada przy ognisku. Rosjanie częstują go kaszą i wódką. Pokrzepiony żołnierz śpiewa francuską piosenkę. Zaletayev mu wtóruje. Zmęczony Francuz zasypia na ramieniu Zaletayeva. Żołnierze troskliwie go okrywają. „Też ludzie” — mówi z westchnieniem starszy żołnierz.