Buda, 1851. Jeromos Hétszáz, twórca marionetek mieszkający w Óbudzie, i jego żona Óguszta, bezdzietne małżeństwo, udzielają schronienia sierotom po poległych w wojnie o wolność lub uwięzionych, ostatnio Pálowi Penyige i Borbáli Derelye. Uradowani, gdy komendant policji zamawia pięćdziesiąt słomianych kukieł, są przygnębieni, gdy dowiadują się, że zostaną one publicznie powieszone jako podobizny Lajosa Kossutha i przywódców wojny o wolność.