Złożony z dwóch warstw narracyjnych. Pierwsza obejmuje wizytę w kinie (w tym spotkanie z kinooperatorem) oraz refleksję nad tym, jak odbiera on projekcję i jej doświadcza. Druga warstwa to wyświetlane dzieło, czyli film w filmie. Opiera się ono na strukturze mitu: na początku widzimy drzewo, które zdaje się nawiązywać do drzewa (życia lub poznania) w Edenie. Następnie zestawione zostają obrazy Stworzenia Adama (1512) Michelangela Buonarroti i innych dzieł renesansowych. Kolejne ujęcia z nazistowskich obozów koncentracyjnych, ukazujące przejawy ludzkiego zła, stanowią alegorię upadku człowieka, będącego skutkiem grzechu pierworodnego w raju.