Urzędnik zostaje wysłany ze swojego domu w Teheranie, by wysłuchać ostatniej apelacji kobiety skazanej na śmierć, więźniarki politycznej. Fereshteh Samimi, jego żona od niemal 20 lat, pisze do niego list, który ma przeczytać po przybyciu do hotelu — opowieść o jej studenckich latach podczas rewolucji w 1978 roku. Poznajemy ją we wspomnieniach, gdy mężczyzna czyta list: Fereshteh opuszcza swoją prowincję dzięki stypendium, dołącza do komunistycznej organizacji młodzieżowej, unika aresztowania i ulega wpływowi czarującego, starszego mężczyzny, Roozbeh Javida, redaktora czasopisma literackiego. Opowiadając mężowi o ukrytej połowie swojego życia, Fereshteh prosi, by wysłuchał kobiety czekającej na egzekucję — kobiety, a zatem należącej do ukrytej połowy Iranu.