Film ten zgłębia ideę ciągłości użytkowania ziemi na przestrzeni czasu. W miejscu, w którym filmowiec mieszka i realizuje ten projekt, ponad 5000 lat temu żyli ludzie kultury trypolskiej. Działająca współcześnie, po upadku Związku Radzieckiego, cegielnia we wsi stosuje dokładnie ten sam proces produkcji cegieł, którego ludzie kultury trypolskiej używali do wyrobu garnków. Dzięki temu procesowi oraz niewyjaśnionemu spaleniu domostw ludzi kultury trypolskiej w tej wsi zachowały się w bardzo dużej liczbie wypalone gliniane pozostałości ich obecności. Ceniony miejscowy archeolog opowiada o tych ludziach i ich związku z ziemią, gliną i czarnym złotem.