Po kłótni z dziewczyną Emilia wraca z miasta do rodzinnej wsi matki, gdzieś w Patagonii. Jej matka nie cieszy się zbytnio z powrotu Emilii, ponieważ zakłóca on jej spokojne życie. Emilia próbuje zdecydować, jak chce dalej żyć, ale konfrontuje się z ludźmi i uczuciami z przeszłości. Znudzona i sfrustrowana albo po prostu szukając bliskości, uwodzi kilku mężczyzn, w tym swoją miłość z dzieciństwa, ale zakochuje się też w dziewczynie ze szkoły, w której uczy wychowania fizycznego – obsesja ta odciąga jej uwagę od złamanego serca i rozmyślań o przyszłości. W swoim debiutanckim filmie pełnometrażowym reżyser César Sodero przeciwstawia wewnętrzny niepokój Emilii niezmienności Patagonii. Czyni to za pomocą obrazów imponujących krajobrazów, naturalnych dialogów i wymownej komunikacji niewerbalnej. Otoczony spokojem i pięknem natury wewnętrzny chaos stopniowo ustępuje akceptacji i samoświadomości.