Przez ponad dwa tygodnie Suzuki Shiroyasu zmusza się każdego dnia, by stanąć przed własną kamerą 16 mm. Początkowo wydaje się żałować swojego pomysłu i zachowuje się bardzo opornie. Dopiero w połowie projektu zaczyna zwracać się do kamery bardziej szczerze i kwestionować własną tożsamość, a także swoje relacje z najbliższym otoczeniem i innymi strukturami społecznymi.