Jaroslav Hašek prezentuje cztery historie filmowe w jarmarcznej budzie około 1900 roku. Po slajdach z reklamami z epoki i „gazecie” oglądamy „pierwszą część sensacyjnego, wzorowego, parfussowego programu salonowego – film z życia dzieci w wieku szkolnym, nakręcony w bardzo trudnych okolicznościach”. Akcja tego filmu rozgrywa się częściowo w klasie, a częściowo w szkolnej toalecie przy sali gimnastycznej, gdzie schronił się prymus Chocholka przed wypracowaniem z łaciny. „Wzorowe szczęście rodzinne” to drugi film, który zabiera widza do rodziny urzędnika miejskiego Honzátka. Rozgrywało się w niej wiele burzliwych scen, gdy do kanapy – ślubnego prezentu od siostry Emy – wprowadził się chomik podarowany przez młodego Honzátka. Równie zaskakujące są dwie pozostałe historie: jedna opowiada o „ojcu ubogich”, właścicielu firmy z nieściągalnymi należnościami i słynnym mecenasie, a druga o fatalnych konsekwencjach wspólnej wycieczki starego kawalera, pana Hanzlíčka, i jego sąsiadów.