Ricardo Castro opowiada o przygodach ze swojego ekscentrycznego dzieciństwa i utopijnym marzeniu, które jego siedemnastoosobowa rodzina realizowała w lesie przekształconym w ich dom, na obrzeżach Mexico City. Po latach budowania idealnego mikrokosmosu tragedia burzy ich utopię, pozostawiając w rodzinie pustkę, która wydaje się nie do wypełnienia. Ricardo ucieka do odosobnionej chaty w pobliżu tamy, gdzie przeżywa żałobę w burzliwy, a zarazem magiczny sposób.