Rok na alpejskiej farmie: starsze małżeństwo ma dwoje dzieci: Belli, która chciała zostać nauczycielką, oraz młodszego Franzi, który jest głuchy i choć pracuje jak dorosły mężczyzna, zachowuje się jak dziecko. Belli go uczy. W pracy Franzi potrafi się frustrować, więc gdy w przypływie złości zrzuca kosztowną kosiarkę z urwiska, ojciec wypędza go na skraj farmy, gdzie wykorzystuje energię dojrzewania, by rozbijać skały i budować mury oraz kopczyki z kamieni. (To tradycja rodziny ojca, nazywanej przez sąsiadów „Niepokornymi”: w okresie dojrzewania jej członkowie zajmują się takimi pracami). Belli odwiedza go i zaczynają ze sobą sypiać. Zimą chłopak wraca do domu, a Belli jest w ciąży. Wkrótce jej rodzice muszą się o tym dowiedzieć.