Wysoce subiektywny dokument o życiu „zawodowego przestępcy” Bernharda Kimmela, który jako nastolatek, po zakończeniu wojny w 1945 roku, stał się groźnym przestępcą, popełniając drobne przestępstwa z użyciem znalezionej broni, a na początku lat 60. zasłynął jako szef gangu Palatynacki Al-Capone. Peter Fleischmann obserwował Kimmela w latach 1970–1987, przeprowadzając wywiady z jego znajomymi, policjantami i wielokrotnie z samym Kimmelem, który w 1985 roku został skazany na dożywotnie więzienie za zabójstwo policjanta. Sama rozmachowa koncepcja długotrwałej obserwacji ludzkiego życia przyczynia się do tworzenia legend i nie ma podstaw kryminologicznych ani psychologicznych.