Emerytowany dyplomata zaczął pisać powieść historyczną o legendarnym kapitanie Meϊtanosie, który żył w XVII wieku. Początkowo był klephtem (bandytą), potem armatolosem (członkiem nieregularnych oddziałów), a następnie znów klephtem, aż w końcu zawisł na szubienicy wzniesionej przez Osmanów. Kapitana Meϊtanosa opisywali mnisi, którzy żyli jeszcze przez wiele lat po jego śmierci, opowiadali o jego działalności i przekazywali jego historię. Odżywają wspomnienia, wyłaniają się fragmenty opowieści i tajemnice, takie jak historia świętej ikony namalowanej w 1715 roku przez ikonografa Vaϊosa – ikony, która dodaje tej opowieści barw i szczegółów.