W 1897 roku polarnik Robert Peary, działając na zlecenie Franza Boasa, kuratora American Museum of Natural History, przywiózł z wyprawy rdzennych mieszkańców Grenlandii. Była to sensacja. Przeżył jednak tylko mały Minik. Pozostali członkowie jego grupy zmarli w ciągu kilku miesięcy. Ojciec Minika zmarł na gruźlicę, a jego szkielet dołączył do kolekcji antropologicznej muzeum. Minik, adoptowany przez pracowników muzeum, pozostał w Ameryce jeszcze przez dwanaście lat, zanim wrócił na Grenlandię. Tam jednak stał się obcym. Tymczasem Robert Peary święcił w Ameryce triumfy dzięki wyprawom na biegun północny. Minik nie potrafił odciąć się od przeszłości, więc wrócił do USA.