Dziwny film, równie pięknie chaotyczny jak środowisko polityczne, z którego wyrósł, niczym okazały chwast, „Son of Mongolia” jest dziennikiem podróży o wyjątkowym, autentycznym bogactwie, zabawnym dalekowschodnim westernem o zawadiackim charakterze oraz cennym naukowo dokumentem antropologicznym, z którego radziecki przemysł filmowy może być dumny. Obiektywny i nowoczesny, a zarazem przeniknięty świeżą ludową jakością, sięgającą wstecz do nieujarzmionej i pięknej Tartarii Czyngis-chana, wznosi się ponad wszystkie nieuniknione radzieckie cechy ku nowemu pograniczu równin, gór, namiotów i stad — światu wciąż pozostającemu w znacznej mierze poza zasięgiem zachodnich kamer.