Mitsu pracuje w fabryce i podkochuje się w Tsutomu, młodym mężczyźnie, którego poznała na ulicach Tokio. Pewnego dnia wychodzą razem, a po pewnym podstępie Tsutomu udaje się dopiąć swego. Pochodzi z rozbitej rodziny i miłość napawa go lękiem, dlatego okrutnie pozwala jej obudzić się samotnie. Mija miesiąc i bardziej dojrzały Tsutomu wraca. Kochankowie radośnie się schodzą i zamieszkują razem. Wszystko układa się wspaniale, dopóki oboje nie zauważają dziwnej rany na ramieniu Mitsu. Lekarze diagnozują u niej trąd. Nie mówiąc Tsutomu, Mitsu zgłasza się do leprozorium. Przebywanie wśród wyrzutków społeczeństwa daje jej wiele do myślenia. Odkrywa, że starzy trędowaci to wspaniali ludzie. Z kolei Mitsu staje się dla nich źródłem radości i odnowionej nadziei. Wciąż jednak tęskni za swoim Tsutomu. Pewnego dnia lekarze informują ją, że się pomylili i że rana nie jest objawem trądu. Szczęśliwa wraca do swojej prawdziwej miłości, dopóki z poczuciem winy nie uświadamia sobie, że powrót do niego oznaczałby nieszczęście dla jej nowo poznanych przyjaciół.