W połowie lata 2011 roku Paulo Carneiro wyruszył jako asystent reżysera z ekipą filmową pracującą nad projektem na zachodnim wybrzeżu Afryki. Tam niespodziewanie zaczął kręcić własny film — dokumentalny reportaż o tonącym statku u wybrzeży Gwinei Bissau, którego był pasażerem. Kamera cyfrowa rejestruje narastającą panikę na statku, który utknął na oceanie, w przytłaczającej nocnej atmosferze. W trzęsących się ujęciach wywiadów widzimy, jak pasażerowie przechodzą od początkowej apatii do nerwowego niepokoju, a następnie płynnie do strachu o własne życie. Narastające napięcie na pokładzie odzwierciedla coraz szybsze tempo filmu.