W 1906 roku Georges Braque i Pablo Picasso mieli 24 i 25 lat. Wzgórze Montmartre było ich paryską przystanią, gdzie spotykali się artyści potrzebujący uznania. Braque i Picasso zaprzyjaźnili się tak bardzo, że nigdy się nie rozstawali. Na razie ich obrazy niewielu interesowały; ogromny potencjał dostrzegali w nich jedynie Apollinaire, który miał wtedy 26 lat, oraz młody właściciel galerii Daniel-Henry Kahnweiler, lat 22. Oprócz pasji do malarstwa tych czterech nierozłącznych młodzieńców łączyło zamiłowanie do nowoczesności. Kolaże, nowe zastosowania materiałów i geometryzacja form: kubizm utorował drogę abstrakcji. Rewolucja zapoczątkowana przez Picassa i Braque’a głęboko zmieniła bieg historii sztuki nowoczesnej.