Eyad uciekł z Syrii do Danii. Teraz spędza dużo czasu samotnie w swoim pokoju i czuje się zagubiony. Opiekuje się nim matka, ale martwi się o to, co się z nim stanie, gdy jej zabraknie. Duński reżyser William Andreas Wivel odwołuje się do własnego doświadczenia utraty matki i tworzy poruszające pożegnanie, które ukazuje emocjonalną złożoność żegnania ukochanej osoby, gdy samemu traci się przy tym siebie.