Rok po słynnym apelu Abbé Pierre’a o pomoc z 1-2-1954, który ujawnił przerażające warunki, w jakich ledwo wiły koniec z końcem miliony Francuzów, niewiele się zmieniło. W 1955 roku kryzys mieszkaniowy był powszechny, a całe rodziny zmuszone były mieszkać stłoczone w zniszczonych budynkach lub slumsach. Jean Dewever, oburzony tą haniebną sytuacją tak samo jak Abbé Pierre, chwycił za kamerę i nakręcił ten zaangażowany film krótkometrażowy, mając nadzieję zaalarmować nie tylko przeciętnego widza, lecz także właściwe władze.