Nissim Aloni był królem teatru hebrajskiego. Stworzony przez niego na scenie magiczny świat tętnił wyobraźnią i poezją, nadając głos i kształt najwznioślejszym marzeniom. Jednak w świecie zdominowanym przez przyziemną, populistyczną demokrację i kontrolowanym przez urzędników Aloni odkrył, że jest królem na wygnaniu — bez królestwa, publiczności, krytyków i dyrektorów teatrów, z którymi mógłby dzielić się swoimi fantazyjnymi marzeniami.