Od zarania dziejów ogień fascynuje ludzkiego ducha. To właśnie za sprawą sztuki pirotechnicznej i fajerwerków człowiek celebruje swoją odwieczną więź z ogniem. Fajerwerk pełni funkcję katartyczną: odpędza widmo wojny poprzez rytualne użycie jej najbardziej wyrazistych elementów — huku, niebezpieczeństwa i odległych świateł nocą. Pirotechnika wydaje się też ściśle związana z egzorcyzmowaniem zagrożenia erupcjami wulkanów: fajerwerki uwalniają od złych duchów, których obecność przywołują wierzenia ludowe na terenach wulkanicznych. Il Fuoco di Napoli opowiada historię Giuseppe Scudo i jego pasji — fajerwerków. Dla niego sztuka i życie stanowią jedność. Ten neapolitański pirotechnik stawia czoła niebezpieczeństwu z jasnością umysłu i inteligencją. Jego praca to delikatna alchemia dawnej wiedzy, wyobraźni i odwagi.