W listopadzie 1974 roku dyrektorka małej szkoły w Santiago została porwana i zabrana do ośrodka detencyjnego przez agentów państwowych, którzy oskarżyli ją o przynależność do Rewolucyjnego Ruchu Lewicy (MIR). Jej relacja skupia się nie tyle na wspomnieniu pobytu w tajnym ośrodku, ile na niemożności opowiedzenia o takim doświadczeniu. Doświadczenie tortur jest niedostępne. Nie ma obrazów ani słów, które mogłyby je przedstawić.