300 lat przed nastaniem globalnej komunikacji i na długo przed Facebookiem i Instagramem Leibniz miał „przyjaciół” na całym świecie — ponad 1300 korespondentów. Dla kulturoznawcy Josepha Vogla z Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie sposób pracy Leibniza przypominał „maszynę do przetwarzania informacji”. Większość jego spuścizny znajduje się w Hanowerze, gdzie Leibniz przez 40 lat pracował jako bibliotekarz i doradca na dworze księcia. Leibniz napisał w życiu tak wiele, że dotąd opracowano i opublikowano tylko część z 200 000 stron jego spuścizny. Przewiduje się, że całość zostanie zredagowana do 2055 roku. Kim był Gottfried Wilhelm Leibniz, który powiedział o sobie: „Kto zna mnie tylko z opublikowanych pism, ten mnie nie zna”? Film szuka Leibniza jako człowieka. Dokument przedstawia geniusza Leibniza w jego epoce i nieustannie przenosi go do naszej współczesności. Głos zabierają różne osoby, których praca nie byłaby możliwa bez Leibniza.