W 1978 roku Robakowski przeprowadził się do nowego mieszkania w nowo wybudowanym wieżowcu w centrum Łodzi. Wtedy zaczął filmować ludzi i wydarzenia, które mógł obserwować z okna kuchennego. Film powstał na podstawie kilkunastu lub więcej godzin materiału nakręconego w latach 1978–1999. Artysta filmował podwórko przed swoim blokiem w części Łodzi zwanej „Manhattanem” — skupiskiem wysokich, betonowych budynków mieszkalnych, niejasno przypominających nowojorskie wieżowce. Obrazom towarzyszy komentarz artysty, który przybliża widzom jego sąsiadów i rodzinę, w tym ówczesną żonę, Małgorzatę Potocką. Film odnosi się do stopniowych, lecz głębokich przemian politycznych i społecznych, jakie zaszły w Polsce na przestrzeni tych dwóch dekad.