Brytyjski artysta Phil Collins tworzył prace w miejscach naznaczonych konfliktami geopolitycznymi na całym świecie, między innymi w Bagdadzie, Belfaście, Bogocie i Ramallah, tworząc wielowymiarowe przedstawienia ludzi i miejsc. Odchodząc od praktyk charakterystycznych dla wielu filmów dokumentalnych i sztuki site-specific, Collins łączy politykę z kulturą popularną, często zapraszając do udziału mieszkańców miejsc, w których pracuje. W jego instalacji wideo Dünya Dinlemiyor (po turecku „świat nie będzie słuchać”) młodzi ludzie w Stambule wykonują w stylu karaoke utwory zespołu The Smiths z lat 80. W napiętym politycznie kontekście Stambułu melancholijny pop The Smiths nabiera nowej wymowy, zachęcając nas, byśmy wsłuchali się w to, czego reszta świata nie chce słuchać. Collins był nominowany do Turner Prize w 2006 roku.