W swoje 24. urodziny Jan Peters, twórca prywatnych filmów dokumentalnych, uruchomił kamerę Super 8 i na krótką chwilę uchwycił swoje wciąż młode życie. Trzy minuty, podczas których patrzy w kamerę i opowiada o rozdarciu między aspiracjami filmowca a zwątpieniem w siebie. Potem nagle — cięcie — bo rolka filmu w kamerze nie pozwala na dłuższe ujęcie. Tak zaczyna się autobiograficzny eksperyment, który w swojej eliptycznej formie narracyjnej tworzy własny kondensat życia. Powstaje jeszcze 29 filmów urodzinowych: monologi do siebie w wannie, dzikie występy taneczne i dyskusje o rozwoju technicznego aparatu filmowego. Peters, profesor filmu w Kassel Art College, snuje przy tym epizodyczne opowieści o dzieciństwie, miłości, „odnalezieniu swojego miejsca” jako ojciec oraz zaproszeniu urodzinowym dla Jean-Luc Godard.