W szczytowym okresie milion nowojorskich Żydów spędzał lato w Borscht Belt, kolebce żydowsko-amerykańskiego humoru obrazoburczego. Film pokazuje, jak społeczności w Catskills były zarządzane przez kobiety oraz jak podziały klasowe odzwierciedlały się w hotelach wypoczynkowych: gościom hotelowym, pragnącym awansu społecznego, rozrywki dostarczała plejada gwiazd, podczas gdy w bungalowach wśród rodzin robotniczych królowały amatorskie burleska i wodewil. Film jest radosny, pełen humanizmu i ironii, a w końcu także słodko-gorzki, gdy widzimy, że dzisiejsi Żydzi nie podzielają już gustów ani aspiracji swoich rodziców.