Hypnos Louise Milne to przypominający sen film-poemat, wykorzystujący dezorientujące połączenie koloru, czerni i bieli, taśmy Super8 oraz nagrań cyfrowych, prowadzony przez kilka głosów pochłoniętych śmiercią. Języki angielski, francuski i staroegipski nie tworzą monotonnie powtarzanego dronu, lecz nadają wypowiedziom charakter natarczywej insistencji. Powracający często obraz podróży sprawia, że cel pozostaje nieznany. Kiedy w Hypnos napotykamy świat przyrody, nie sposób umiejscowić go w konkretnym miejscu ani czasie.