Inuicki myśliwy wyrusza z zaprzęgiem psów na zamarznięty Ocean Arktyczny w poszukiwaniu fok, lecz zamiast tego staje się świadkiem morderstwa. W mikroskopijnych społecznościach arktycznej Alaski nie ma anonimowości — myśliwy zna zarówno ofiarę, jak i mordercę. Morderca, twierdząc, że działał w samoobronie i desperacko próbując uniknąć kary, usiłuje przekonać przyjaciela, by zapomniał o tym, co widział, i pomógł pozbyć się ciała. Myśliwy musi poruszać się po niepewnym gruncie moralnym: oddać cześć ciału i pamięci jednego przyjaciela, a zarazem zniszczyć życie drugiego.