W Clear Allegiance artysta sam demonstruje na ulicach Harlemu z przezroczystą flagą. Guagnini wyrusza z najbiedniejszej części dzielnicy, w pobliżu zakładu przetwarzania odpadów, i idzie w górę do Columbia University — wyspy przywilejów, do której sam zresztą należy jako profesor. Zgodnie ze splecioną polityką rozczarowanej kapitulacji i skrytej subwersji, pozycjonując się na nowo jako dziecko niespełnionych obietnic rewolucyjnych 1968 roku, Guagnini macha flagą w nieheroicznych momentach, czyniąc kontekst swoją treścią, a przypadkowość swoją ideologią. Negacja i odwrót nie wchodzą w grę, ale utopia również nie. Przezroczystość, inwigilacja, przestrzeń publiczna, refleksja i autorefleksyjność składają się na krytyczną poetykę Guagniniego, osadzoną w jego czasie i przestrzeni. Źródło: https://www.kinosued.com/