Portret mnie i moich córek ukazujący relację między „jednostką” a „światem / społeczeństwem” w 2018 roku. To historia o silnej dychotomii między moim wnętrzem a zewnętrzem. Film przechodzi od „jednostki” do „świata / społeczeństwa” i z powrotem, a moje córki z istot osobistych stają się istotami społecznymi / uniwersalnymi. Definicja „czerwieni” rozszerza się na „życie” i przybiera postać bezsilnej, religijnej figurki Daruma, która traci ręce i nogi. „Biel” i „czerń” wykraczają poza prostą dychotomię i zaczynają obejmować pojęcie „szarości”. Świat złożony z mieszaniny różnych barw staje się „przezroczysty”. Jeśli nieustannie trzymasz się „jednostki”, zmienia się ona w „świat”. To cel, do którego dążę w całej swojej twórczości, i zarazem obraz świata [FilmFreeway].