Jest lato w Casablance w Maroku. Młoda grupa teatralna tłumaczy „Sen nocy letniej” Shakespeare’a na dariję, marokański dialekt, a następnie wychodzi na ulice, by wystawić sztukę i rozmawiać z przechodniami o niej, o miłości i o języku: jak Marokańczycy mówią „kocham cię”? Żywy portret niekochanej Casablanki, niesiony przez pełną inspiracji arabską młodzież, która żywi nadzieję i pragnie sztuki, szczęścia oraz wolności.