W 1968 roku Zwartjes był jednym z pierwszych holenderskich artystów wizualnych, którzy zaczęli wykorzystywać film: początkowo jako zapis swoich performansów, lecz niedługo potem jako niezależne medium, doskonale odpowiadające jego sposobowi tworzenia sztuki wizualnej. Zwartjes robił wszystko sam — obsługiwał kamerę, nagrywał dźwięk, montował, a nawet wywoływał film w laboratorium. Pracował z nieprofesjonalnymi aktorami wybranymi spośród przyjaciół i kręcił w swoim domu oraz jego okolicach. Szczególnie chętnie montował film „w kamerze”, włączając i wyłączając ją podczas nagrywania. „Mój własny system motoryczny wyznaczał styl filmu” — stwierdził Zwartjes w wywiadzie. „Nigdy nie przyszło mi do głowy, żeby się zastanawiać: czy to ujęcie może nastąpić po tamtym? Jeśli zaczynasz się nad tym zastanawiać, powinieneś od razu poszukać sobie innej pracy”. Publikacja zawiera wybór fotografii wykonanych przez Zwartjesa w latach, gdy kręcił filmy, oraz krótki film z materiałem filmowym z 1969 roku na DVD.